اين تعبير كوتاه، اشاره به مجازات‌هاى شديد و مختلفى است كه دامنگير اين اقوام شد «اما عاد به گفته قرآن مجيد، به وسيله تندباد سرد و سوزناك هلاك شدند»: (وَ أَمَّا عادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ). «١»

«و اما قوم ثمود به وسيله عذابى سركش نابود شدند»: (فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ). «٢»

«و اما قوم فرعون در ميان امواج نيل غرق و مدفون گشتند»: (فَأَغْرَقْناهُمْ أَجْمَعِينَ). «٣»

***
و در آخرين آيه مورد بحث، به عنوان هشدارى به همه كسانى كه در مسير آن اقوام طغيانگر گام برمى‌دارند، مى‌فرمايد: «مسلماً پروردگار تو در كمينگاه است» «إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ».
«مِرْصاد» از ماده «رصد» به معنى آمادگى براى مراقبت از چيزى است، و معادل آن در فارسى «كمينگاه» است، اين واژه معمولًا در جائى به كار مى‌رود كه افراد ناچارند از گذرگاهى بگذرند، و شخصى در آن گذرگاه آماده ضربه زدن به آنها است، و در مجموع، اشاره به اين است: گمان نكنيد كسى مى‌تواند از چنگال عذاب الهى بگريزد، همه در قبضه قدرت او هستند و هر وقت اراده كند آنها را مجازات مى‌نمايد.
بديهى است خداوند مكان ندارد، و در گذرگاهى نمى‌نشيند، اين تعبير كنايه از احاطه قدرت پروردگار به همه جباران، طغيانگران و مجرمان است، لذا، در حديثى از على عليه السلام آمده است: معناى اين آيه اين است: إِنَّ رَبَّكَ قادِرٌ عَلى‌ أَنْ