تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٣
اما، شتر حيوانى است كه تمام اين جهات در آن جمع است، هم گوشتش قابل استفاده است، و هم شيرش، هم از آن براى سوارى و هم باربرى استفاده مىشود.
٢- شتر، نيرومندترين و با مقاومتترين حيوانات اهلى است، بار زيادى با خود مىبرد، و عجب اين كه به هنگامى كه خوابيده است، بار سنگينى را بر او حمل مىكنند، و او با يك حركت برمىخيزد و روى پا مىايستد، در حالى كه چهارپايان ديگر قدرت بر چنين كارى را ندارند.
٣- شتر، مىتواند روزهاى متوالى (حدود يك هفته الى ده روز) تشنه بماند، و در مقابل گرسنگى نيز تحمل بسيار دارد.
٤- شتر، مىتواند هر روز مسافتى طولانى راه را طى كند، و از زمينهاى صعب العبور، و شنزارهائى كه هيچ حيوانى قادر بر عبور از آن نيست بگذرد، و به همين دليل عربها آن را «كشتى بيابانها»! مىنامند.
٥- شتر، از نظر تغذيه بسيار كم خرج است، و هر گونه خار و خاشاكى را مىخورد.
٦- شتر، در شرائط نامناسب جوى در ميان طوفانهاى بيابان كه چشم و گوش را كور و كر مىكند، با وسائل خاصى كه خداوند در پلكها، گوشها و بينى او آفريده مقاومت مىكند، و به راه خود ادامه مىدهد!
٧- شتر، با تمام قدرتى كه دارد، از رامترين حيوانات است به طورى كه يك كودك خردسال مىتواند مهار يك قطار شتر را در دست گرفته، و هر جا كه خاطر خواه او است ببرد.
خلاصه اين كه: ويژگىهاى اين حيوان، چنان است كه دقت در آفرينش او انسان را متوجه خالق بزرگى مىكند، كه آفريننده چنين موجودى است، آرى،