منظور حفظ تمامى آيات قرآن و احكام و معارف اسلام است.
بعضى نيز گفته‌اند: منظور از اين استثناء، آياتى است كه هم محتوا و هم تلاوت آن هر دو نسخ شده است. «١»
ولى، اين تفسير بسيار بعيد به نظر مى‌رسد، اصولًا، وجود چنين آياتى ثابت نيست.
بعضى نيز احتمال داده‌اند: استثناء از مسأله قرائت باشد، بنابراين، مفهوم آيه چنين مى‌شود: «ما به زودى بر تو قرائت مى‌كنيم و آيات خود را بيان مى‌داريم، مگر آياتى كه پروردگارت اراده كرده كه در علم مخزون او مكتوم باشد» اين تفسير نيز با توجه به سياق آيه، بعيد به نظر مى‌رسد.
جمله «إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَ ما يَخْفى‌»، در حقيقت بيان علت مطلبى است كه در جمله «سَنُقْرِئُكَ» آمده است، اشاره به اين كه: خداوندى كه از تمام حقايق آشكار و پنهان با خبر است، آنچه مورد نياز بشر بوده و هست، از طريق وحى به تو القا مى‌كند، و چيزى را در اين زمينه فروگذار نخواهد كرد.
اين احتمال نيز وجود دارد: منظور اين است كه: پيامبر صلى الله عليه و آله در گرفتن وحى عجله نكند، و از نسيان و فراموشكارى بيم نداشته باشد؛ چرا كه خداوند عالمِ به حقايق آشكار و پنهان، وعده داده است او چيزى را فراموش نكند.
به هر حال، اين يكى از معجزات پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله است كه آيات و سوره‌هاى طولانى را با يك بار تلاوت جبرئيل به خاطر مى‌سپرد، و هميشه به خاطر داشت، و چيزى را فراموش نمى‌كرد.
***