تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩١
كارهاى خود، مخصوصاً هنگامى كه در مقابل دشمنانى نيرومند و خطرناك قرار مىگيرند، با حوصله، صبر و شكيبائى و دقت رفتار كنند، و از هر گونه شتابزدگى و كارهاى بىنقشه يا بىموقع بپرهيزند.
به علاوه، در راه تبليغ آئين حق همواره بايد از عجله پرهيز كرد، تا تمام كسانى كه احتمال هدايتشان مىرود ايمان بياورند، و نسبت به همه اتمام حجت شود.
اين كه: چرا اين مهلت، كم و كوتاه شمرده شده است؟ يا به خاطر اين است كه: اسلام در مدت كوتاهى بر دشمنان پيروز شد، و نقشههاى آنها را برهم زد كه اولين ضربه را در ميدان «بدر» چشيدند، سپس به زودى در ميدان «احزاب»، «خيبر» و «صفين» و غير آن نقشههاى آنها منجر به شكست شد، و پايههاى كاخ قدرتشان فرو ريخت، و در پايان عمر پيامبر صلى الله عليه و آله نور اسلام تمام «جزيرة العرب» را فرا گرفت، و قبل از گذشتن يك قرن، بر قسمت عمده جهان آن روز سايه افكند.
و يا به خاطر آن است كه: عذاب قيامت نيز نزديك است، و اصولًا آنچه قطعى و تخلفناپذير است، نزديك محسوب مىشود.
به هر حال، اين سوره از سوگند به آسمان و ستارگان آغاز مىشود، و با تهديد كافران توطئهگر و دشمنان حق و حقيقت پايان مىيابد، و در لابلاى آن دلائلى بر معاد به طرزى زيبا و مؤثر، و بيانى لطيف پيرامون نظارت مراقبين الهى بر انسانها، و تسلّى و دلدارى مؤمنان آمده كه همگى با عباراتى بسيار كوتاه كه در عين لطافت قاطعيت مخصوصى دارد، منعكس شده است.
***