اين، تفسيرى است روشن، خالى از هرگونه پيچيدگى و هماهنگ با آنچه در كتب لغت در معنى اين دو واژه آمده است، در عين حال ممكن است حقيقت مهم‌ترى در اين آيه نيز نهفته باشد، كه در حد علم امروز براى ما كشف نشده و اكتشافات دانشمندان در آينده پرده از روى آن برخواهد داشت.
***
سپس، از اين بيان نتيجه‌گيرى كرده مى‌گويد: «كسى كه انسان را در آغاز از آب نطفه آفريد، قادر است بار ديگر او را به زندگى بازگرداند» «إِنَّهُ عَلى‌ رَجْعِهِ لَقادِرٌ».
در آغاز خاك بود، و بعد از آن، طى مراحلى به صورت نطفه درآمد، و نطفه نيز بعد از طى مراحل پيچيده و شگفت‌انگيزى، تبديل به انسان كاملى شد، بنابراين، بازگشت او به حيات و زندگى مجدد، هيچ مشكلى ايجاد نمى‌كند.
نظير اين بيان، در آيات ديگر قرآن نيز ديده مى‌شود، از جمله در آيه ٥ سوره «حج» مى‌فرمايد: يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِنَ الْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ: «اى مردم! اگر در رستاخيز ترديد داريد، ما شما را از خاك آفريديم و سپس از نطفه».
و نيز در آيه ٦٧ سوره «مريم» مى‌خوانيم: أَ وَ لا يَذْكُرُ الْانْسانُ أَنَّا خَلَقْناهُ مِنْ قَبْلُ وَ لَمْ‌يَكُ شَيْئاً: «آيا انسان به خاطر نمى‌آورد كه ما قبلًا او را آفريديم و چيزى نبود»؟!
***
در آيه بعد، به توصيف آن روز بزرگ پرداخته، مى‌فرمايد: «اين بازگشت روزى تحقق مى‌يابد كه اسرار پنهان، آشكار مى‌شود» «يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ». «١»