ترائب قرار داشت، از اين گذشته، تفسير «ترائب» به آخرين دنده پائين، خود خالى از بحث و گفتگو نيست.
٥- منظور از اين جمله اين است كه: «منى» در حقيقت از تمام اجزاى بدن انسان گرفته مى‌شود، و لذا به هنگام خروج توأم با هيجان كلى بدن، و بعد از آن همراه با سستى تمام بدن است، بنابراين، «صلب» و «ترائب» اشاره به تمام پشت و تمام پيش روى انسان مى‌باشد.
٦- بعضى نيز گفته‌اند: عمده‌ترين عامل پيدايش منى «نخاع شوكى» است كه در پشت مرد و سپس قلب و كبد است، كه يكى زير استخوان‌هاى سينه و ديگرى در ميان اين دو قرار دارد، و همين سبب شده كه تعبير ما بين «صلب» و «ترائب» براى آن انتخاب گردد.
ولى، قبل از هر چيز، بايد به اين نكته مهم براى حل مشكل توجه داشت كه:
در آيات فوق، تنها سخن از نطفه مرد در ميان است؛ زيرا تعبير به «ماءٍ دافِق» (آب جهنده) درباره نطفه مرد صادق است نه زن، و همان است كه ضمير «يَخْرُجُ» در آيه بعد به آن باز مى‌گردد، و مى‌گويد: «اين آب جهنده از ميان صلب و ترائب بيرون مى‌آيد».
روى اين حساب، شركت دادن زن در اين بحث قرآنى مناسب به نظر نمى‌رسد، بلكه مناسب‌ترين تعبير، همان است كه گفته شود: قرآن به يكى از دو جزء اصلى نطفه كه همان نطفه مرد است، و براى همه محسوس مى‌باشد، اشاره كرده، و منظور از «صلب» و «ترائب» قسمت پشت و پيش روى انسان است؛ چرا كه آب نطفه مرد از ميان اين دو خارج مى‌شود. «١»