تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤١
الْمَرْأَةُ» مىگويند. «١»
برجهاى آسمانى، يا به معنى ستارگان درخشان و روشن آسمان است، يا به معنى «صورتهاى فلكى»، يعنى مجموعهاى از ستارگان است كه در نظر ما شباهت به يكى از موجودات زمينى دارد.
و برجهاى دوازدهگانه، دوازده صورت فلكى است كه خورشيد در مسير سالانه خود در هر ماه محاذى يكى از آنها قرار مىگيرد (البته خورشيد حركت نمىكند بلكه زمين به دور آن مىگردد، ولى به نظر مىرسد خورشيد جا به جا مىشود و محاذى يكى از اين صورتهاى فلكى مىگردد). «٢»
سوگند به هر يك از اين معانى باشد، حكايت از عظمت آن مىكند، عظمتى كه شايد در آن زمان در نظر عرب روشن نبود، ولى امروز براى ما كاملًا شناخته شده است، هر چند بيشتر به نظر مىرسد: منظور همان ستارگان درخشان آسمانى باشد.
لذا، در حديثى آمده است: از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله تفسير اين آيه را خواستند فرمود: «منظور كواكب و ستارگان است». «٣»
***
آنگاه، مىافزايد: «و سوگند به آن روز موعود» (روز رستاخيز) «وَ الْيَوْمِ الْمَوْعُودِ».
همان روزى كه تمام انبياء و پيامبران الهى آن را وعده دادهاند و صدها آيه