تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٤
١٦ فَلا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ
١٧ وَ اللَّيْلِ وَ ما وَسَقَ
١٨ وَ الْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ
١٩ لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ
٢٠ فَما لَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ
٢١ وَ إِذا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لايَسْجُدُونَ
٢٢ بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُكَذِّبُونَ
٢٣ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما يُوعُونَ
٢٤ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ
٢٥ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ
ترجمه:
١٦- سوگند به شفق.
١٧- و سوگند به شب و آنچه را جمعآورى مىكند.
١٨- و سوگند به ماه آنگاه كه بدر كامل مىشود.
١٩- كه همه شما پيوسته از حالى به حال ديگر منتقل مىشويد (تا به كمال برسيد).
٢٠- پس چرا آنان ايمان نمىآورند؟!
٢١- و هنگامى كه قرآن بر آنها خوانده مىشود سجده نمىكنند؟!
٢٢- بلكه كافران پيوسته آيات الهى را انكار مىكنند!