٦- اى انسان! تو با تلاش و رنج به سوى پروردگارت مى‌روى و او را ملاقات خواهى كرد.
٧- پس كسى كه نامه اعمالش به دست راستش داده شود.
٨- به زودى حساب آسانى براى او مى‌شود.
٩- و خوشحال به اهل و خانواده‌اش باز مى‌گردد.
تفسير:
تلاشى پر رنج به سوى كمال مطلق
همان گونه كه در شرح محتواى سوره گفتيم، در آغاز اين سوره نيز به حوادث عظيم و عجيب پايان جهان اشاره شده، مى‌فرمايد:
«در آن هنگام كه آسمان شكافته شود» (و اجرام و كرات آسمانى متلاشى گردد، و نظام كواكب برهم خورد) «إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ». «١»
نظير آنچه در سوره «انفطار» آمده كه مى‌فرمايد: إِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ* وَ إِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ: «در آن زمان كه آسمان (و كرات آسمانى) شكافته* و ستارگان پراكنده شوند و فرو ريزند». «٢»
و اين، اعلام پايان دنيا و خرابى و فناى آن است.
***
پس از آن، مى‌افزايد: «و تسليم فرمان پروردگارش شود و سزاوار است چنين باشد» «وَ أَذِنَتْ لِرَبِّها وَ حُقَّتْ».
مبادا تصور شود آسمان با آن عظمت كمترين مقاومتى در مقابل اين فرمان