شراب طهور، دهان بوى مشك مى‌دهد، بر خلاف شراب‌هاى آلوده دنيا كه بعد از نوشيدنش دهان تلخ و بد بو مى‌شود، ولى با توجه به تعبيرى كه در آيه قبل بود، اين تفسير بعيد به نظر مى‌رسد.
در پايان آيه، بعد از ذكر اوصاف شراب طهور بهشتى مى‌فرمايد: «در اين نعمت‌هاى بهشتى و به خصوص در اين شراب طهور بى‌نظير، بايد راغبان بر يكديگر پيشى گيرند» «وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ».
مفسر بزرگ «طبرسى» در «مجمع البيان» مى‌گويد: «تنافس» به معنى تمنى (و تلاش) دو انسان است كه هر كدام مى‌خواهد شى‌ء نفيسى كه براى ديگرى است، در اختيار او نيز باشد.
و در «مجمع البحرين» آمده است: «تنافس» به معنى سبقت و پيشى گرفتن بزرگوارانه بر ديگرى است (رقابت و مسابقه سالم).
«راغب» در «مفردات» نيز مى‌گويد: «منافسه» به معنى تلاش انسان است براى شباهت به افراد برجسته، و ملحق شدن به آنها، بى‌آن كه ضررى به ديگرى وارد شود.
در حقيقت، مضمون آيه شبيه چيزى است كه در آيه ٢١ سوره «حديد» آمده است: سابِقُوا إِلى‌ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُها كَعَرْضِ السَّماءِ وَ الأَرْضِ: «بر يكديگر براى رسيدن به مغفرت پروردگارتان، و بهشتى كه پهنه آن مانند پهنه آسمان و زمين است پيشى بگيريد»!.
و يا آنچه در آيه ١٣٣ سوره «آل عمران» آمده است: «وَ سارِعُوا إِلى‌ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْا رْضُ».
به هر حال، تعبيرى كه در آيه آمده است، زيباترين تعبيرى است كه براى تشويق انسان‌ها براى وصول به اين نعمت‌هاى بى‌مانند از طريق ايمان و عمل