اصلى است. «١»
درباره تأثير ويرانگر گناه در زدودن نورانيت و صفاى دل بحثى داريم كه در نكته‌ها مطالعه خواهيد كرد.
***
آنگاه، مى‌افزايد: «چنين نيست كه آنها مى‌پندارند، بلكه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند» «كَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ».
و اين دردناك‌ترين مجازات آنها است، همان گونه كه لقاى معنوى پروردگار، و حضور در بارگاه قرب او براى ابرار و نيكان بالاترين موهبت و لذت‌بخش‌ترين نعمت است.
«كَلَّا» معمولًا براى نفى سخنى مى‌آيد كه قبلًا مطرح بوده، و در اينجا مفسران احتمالات متعددى درباره آن داده‌اند:
نخست اين كه: تأكيدى است بر «كَلَّا» كه در آيه قبل آمده، يعنى چنان نيست كه آنها روز قيامت را افسانه و اسطوره معرفى مى‌كنند.
يا اين كه: چنان نيست كه زنگارى كه بر قلب آنها بر اثر گناه نشسته پاك شود، آنها هم در اين جهان از مشاهده جمال حق محرومند، و هم در جهان ديگر.
يا اين كه: آنها همان گونه كه در آيات ديگر قرآن آمده است، مدعى بودند اگر به فرض كه قيامتى هم در كار باشد، در آنجا مشمول انواع نعمت‌هاى خدا خواهند بود! «٢»