خلاصه، طبق اين تفسير «سجّين» همان ديوان كلّ است، كه نامه اعمال همه بدان در آن جمع مى‌باشد، و تعبير از آن به عنوان «سجّين»، شايد به خاطر اين باشد كه: محتويات اين ديوان سبب زندانى شدن آنها در جهنم است، يا خود اين ديوان در قعر جهنم جاى دارد، به عكس كتاب ابرار و نيكان كه در اعلى عليين بهشت است.
٢- تفسير دوم اين است كه: «سجّين» به همان معنى مشهور و معروف يعنى «دوزخ» است، كه زندان عظيمى است براى همه بدكاران، و يا محل سختى از دوزخ مى‌باشد، و منظور از «كتاب فجار» همان سرنوشتى است كه براى آنها رقم زده شده.
بنابراين، معنى آيه چنين است: «سرنوشت مقرّر و مسلّم بدكاران در جهنم است» و استعمال كلمه «كتاب» در اين معنى در قرآن كم نيست، مانند آيه ٢٤ سوره «نساء» بعد از آن كه مى‌فرمايد: زنان شوهر دار بر شما حرام است، مى‌افزايد: كِتابَ اللَّهِ عَلَيْكُم: «اين حكم (و احكام قبل از آن) احكامى است كه خداوند بر شما مقرر داشته است».
و در آيه ٧٥ «انفال» مى‌خوانيم: وَ أُولُوا الأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى‌ بِبَعْضٍ فِى كِتابِ اللَّهِ: «خويشاوندان نسبت به يكديگر در احكامى كه خداوند مقرر داشته (از ديگران) سزاوارترند».
مطلبى كه اين تفسير را تأئيد مى‌كند اين است: «سجّين» به همان معنى معروفش كه در اخبار و آثار اسلامى از آن ياد شده، يعنى «جهنم»، تفسير گرديده.
در تفسير «على بن ابراهيم» نيز آمده است: معنى «إِنَّ كِتابَ الفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ» آن است كه: «آنچه براى آنها از عذاب مقرر داشته شده در سجين (دوزخ) است».