تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٧
در حديثى از امام باقر عليه السلام مىخوانيم: إِنَّ الأَمْرَ يَوْمَئِذٍ وَ الْيَوْمَ كُلَّهُ لِلَّهِ، ... إِذا كانَ يَوْمُ الْقِيامَةِ بادَتِ الحُكَّامُ فَلَمْيَبْقَ حاكِمٌ إلَّا اللَّهُ: «همه كارها امروز و آن روز به دست خدا است ... ولى هنگامى كه روز قيامت مىشود تمام حاكمان از ميان مىروند، و هيچ حكومتى جز حكومت خدا باقى نمىماند». «١»
در اينجا سؤالى مطرح است كه: آيا اين تعبير با مسأله «شفاعت» انبياء، اولياء و فرشتگان منافات ندارد؟.
پاسخ اين سؤال از بحثهائى كه سابقاً در مسأله شفاعت كردهايم روشن مىشود، و آن اين كه: قرآن در آيات متعددى تصريح مىكند: شفاعت نيز به اذن و اجازه خدا است، و شفيعان روز جزا جز به رضاى او براى كسى شفاعت نمىكنند: «وَ لايَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى». «٢»
***
خداوندا! در آن روز هولناك چشم همه به تو دوخته شده ما هم امروز نيز چشم به سوى تو داريم!
پروردگارا! ما را در اين جهان و در آن جهان از الطاف بىپايانت محروم مگردان!
بارالها! در همه حال حاكم مطلق توئى، ما را از گرفتارى در وادى شرك و پناه بردن به ديگران حفظ فرما!
آمِيْنَ يا رَبَّ العالَمِيْنَ
پايان سوره انفطار «٣»