معنى دوزخ آمده.
و اين كه: مى‌فرمايد: «نيكوكاران در بهشت، و بدكاران در دوزخند» ممكن است به اين معنى باشد كه آنها هم اكنون نيز در بهشت و دوزخ وارد شده‌اند، و در همين دنيا نيز نعمت‌هاى بهشتى و عذاب‌هاى دوزخى آنها را فرا گرفته، همان گونه كه در آيه ٥٤ سوره «عنكبوت» مى‌خوانيم: وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكافِرِينَ: «دوزخ كافران را احاطه كرده است».
ولى، جمعى گفته‌اند: اين گونه تعبيرها اشاره به آينده حتمى است؛ زيرا در ادبيات عرب آينده حتمى، و «مضارع مُتَحَقِّقُ الوقوع» را به صورت حال و گاه به صورت ماضى بيان مى‌كنند (معنى اول با ظاهر آيه سازگارتر ولى معنى دوم مناسب‌تر است).
***
در آيه بعد، توضيح بيشترى درباره سر نوشت فاجران داده، مى‌افزايد: «آنها در روز جزا داخل دوزخ مى‌شوند و با آتش آن مى‌سوزند» «يَصْلَوْنَها يَوْمَ الدِّينِ».
هر گاه معنى آيه گذشته چنين باشد كه آنها هم اكنون داخل دوزخند، اين آيه نشان مى‌دهد: در روز قيامت ورود بيشتر و عميق‌ترى در اين آتش سوزان مى‌يابند و اثر آتش را به خوبى احساس مى‌كنند.
«يَصْلَوْنَ» از ماده «صَلْى» (بر وزن سعى) به معنى دخول در آتش، سوختن و برشته شدن و تحمل درد و رنج آن، آمده است، و به حكم اين كه فعل مضارع است، دلالت بر استمرار و ملازمت دارد.
***
و باز براى تأكيد بيشتر مى‌فرمايد: «آنها هيچ گاه از آن غائب و دور نيستند»