تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٩
اين معنى اشاره شده كه: خداوند مأمورانى مراقب هر انسانى كرده كه اعمال او را اعم از نيك و بد مىنويسند، و نامه اعمال را براى روز جزا آماده مىكنند.
درباره ويژگىهاى اين فرشتگان تعبيرات پر معنى و هشدار دهندهاى در روايات اسلامى وارد شده است از جمله:
١- كسى از امام موسى بن جعفر عليه السلام سؤال كرد: دو فرشتهاى كه مأمور ثبت اعمال انسان هستند آيا از اراده و تصميم باطنى او به هنگام گناه يا كار نيك نيز با خبر مىشوند؟
امام عليه السلام در پاسخ فرمود: آيا بوى چاه فاضل آب و عطر يكى است؟
راوى عرض كرد: نه!
امام عليه السلام فرمود: هنگامى كه انسان نيت كار خوبى كند، نفسش خوشبو مىشود! فرشتهاى كه در سمت راست است (و مأمور ثبت حسنات مىباشد) به فرشته سمت چپ مىگويد: برخيز كه او اراده كار نيك كرده است و هنگامى كه آن را انجام داد زبان آن انسان قلم آن فرشته، و آب دهانش مركّب او مىشود، و آن را ثبت مىكند.
اما هنگامى كه اراده گناهى مىكند نفسش بد بو مىشود! ملائكه طرف چپ به فرشته سمت راست مىگويد: بر خيز كه او اراده معصيت كرده، و هنگامى كه آن را انجام مىدهد زبانش قلم آن فرشته و آب دهانش مركب او است و آن را مىنويسد!. «١»
اين حديث به خوبى نشان مىدهد: نيت انسان در تمام وجود او اثر مىگذارد، و فرشتگان از اسرار درونش به وسيله آثار برون آگاه مىشوند، و مسلماً اگر آگاه نباشند نمىتوانند اعمال انسان را به خوبى ثبت كنند؛ چرا كه