ابلاغ آن است بر كنار باشد.
«مَكِينٍ» به معنى كسى است كه صاحب منزلت و «مكانت» است، اساساً بايد رسول، شخص بزرگ و فرد بر جسته‌اى باشد كه بتواند نمايندگى و رسالت او را به عهده گيرد، و كاملًا مقرب و نزديك به او باشد، و مسلماً تعبير به: عِنْدَ (نزد) به معنى حضور مكانى نيست؛ چرا كه خداوند مكان ندارد، بلكه حضور مقامى و قرب معنوى است.
***
در چهارمين و پنجمين توصيف مى‌گويد: «او فرمانرواى فرشتگان و امين است» «مُطاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ».
تعبير به «ثَمَّ» كه براى اشاره به بعيد به كار مى‌رود، ناظر به اين حقيقت است كه: پيك وحى خدا در عالم فرشتگان نافذ الكلمه و مورد اطاعت است، و از همه اينها گذشته، در ابلاغ رسالت خويش نهايت امانت را دارد.
از روايات استفاده مى‌شود: گاه جبرئيل امين براى ابلاغ آيات قرآن از سوى گروه عظيمى از فرشتگان همراهى مى‌شد، و مسلماً در ميان آنها مطاع بود و يك رسول بايد در ميان همراهانش مطاع باشد.
در حديثى آمده است: به هنگام نزول اين آيات پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله به جبرئيل فرمود: ما أَحْسَنَ ما أَثْنى‌ عَلَيْكَ رَبُّكَ!: ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ، مُطاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ، فَما كانَتْ قُوَّتُكَ؟ وَ ما كانَتْ أَمانَتُكَ؟:
«چه خوب خداوند تو را ستوده است كه فرموده: صاحب قدرت است، و در نزد خداوندِ صاحب عرش، قرب و مقام دارد و در آنجا فرمانروا و امين است، نمونه‌اى از قدرت و امانت خود را بيان كن»!
جبرئيل در پاسخ عرض كرد: «اما نمونه قوت من اين كه: مأمور نابودى