تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٨
٢١- فرمانروا و امين است!
٢٢- و همنشين شما (پيامبر) ديوانه نيست!
٢٣- او (جبرئيل) را در افق روشن ديده است.
٢٤- و او نسبت به آنچه از طريق وحى دريافت داشته بخل ندارد.
٢٥- اين (قرآن) گفته شيطان رجيم نيست!
تفسير:
پيك وحى الهى بر او نازل شده
به دنبال آيات گذشته كه سخن از معاد، مقدمات رستاخيز و بخشى از حوادث آن روز بزرگ مىگفت، در اين آيات، به بحث از حقانيت قرآن و صدق گفتار پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مىپردازد، و در حقيقت آنچه را در آيات قبل پيرامون معاد آمده است تأكيد مىكند، و با ذكر قسمهاى آگاهى بخش، مطلب را مؤكد مىسازد.
نخست مىفرمايد: «قسم به ستارگانى كه باز مىگردند» «فَلا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ». «١»
***
«حركت مىكنند و از ديدهها پنهان مىشوند» «الْجَوارِ الْكُنَّسِ».
«خُنَّس» جمع «خانس» از ماده «خنس» (بر وزن شمس) در اصل به معنى انقباض، بازگشت و پنهان شدن است، و شيطان را از اين جهت «خَنَّاس» مىگويند كه خود را مخفى مىكند، و هنگامى كه نام خدا برده شود منقبض مىشود، همان گونه كه در حديث آمده است: أَلشَّيْطانُ يُوَسْوِسُ إِلَى الْعَبْدِ فَإِذا