تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٤
اين جهان نابود مىشود، هرگز نابود نشده، و در آن روز به صورتهاى مناسبى مجسم مىگردد و در عرصه محشر حاضر مىشود.
***
نكتهها:
١- نظم آيات
در آيات مورد بحث، و آيات گذشته، به دوازده حادثه در رابطه با مسأله رستاخيز اشاره شده، كه شش حادثه نخست مربوط به مرحله اول، يعنى فناى اين جهان است، و شش حادثه دوم مربوط به مرحله دوم، يعنى زندگانى مجدد و حيات پس از مرگ است.
در قسمت اول، سخن از تاريكى خورشيد، بىفروغى ستارگان، تزلزل و حركت كوهها، آتش گرفتن درياها، فراموش شدن اموال و ثروتها، و متوحش شدن حيوانات است.
و در مرحله دوم، سخن از محشور شدن انسانها در صفوف جداگانه، سؤال از دختران بىگناهى كه زنده به گور شدند، گشوده شدن نامه اعمال، كنار رفتن حجابها از صفحه آسمان، بر افروخته شدن آتش دوزخ، نزديك شدن بهشت، و بالاخره آگاهى كامل انسان از اعمال خويش است.
اين آيات، در عين كوتاهى به قدرى پر معنى، پر طنين و بيدارگر است كه هر انسانى را تكان مىدهد، و در عالمى از انديشه و فكر فرو مىبرد، به گونهاى كه سرانجام اين جهان، و چگونگى رستاخيز را در عباراتى كوتاه در برابر چشمان خود مجسم مىبيند، و چه زيبا و رسا است آيات قرآن و تعبيراتش، و چه پر معنى و الهامبخش است اشارات و نكاتش!!
***