بالخصوص مطرح شده بود، در اينجا ميوه به طور كلّى مطرح شده، و در آيه قبل كه سخن از باغ‌ها مى‌گفت، ظاهراً نظر به ميوه‌هاى باغ‌ها داشت، با اين وصف، چگونه بار ديگر در اينجا ميوه مطرح شده است؟.
در پاسخ مى‌گوئيم: اما اين كه بعضى از ميوه‌ها بالخصوص ذكر شده، مانند:
انگور و زيتون و خرما (به قرينه درخت نخل) به خاطر اهميت فوق العاده‌اى است كه از ميان ميوه‌ها دارند. «١»
و اما اين كه: چرا «فاكِهَه» (ميوه) جداگانه از «حَدائِق» (باغ‌ها) ذكر شده؟، ممكن است به خاطر اين باشد كه: باغ‌ها منافع ديگرى غير از ميوه نيز دارند، منظره زيبا، طراوت و هواى سالم و مانند آن.
از اين گذشته، برگ بعضى از درختان و ريشه و پوست بعضى ديگر، جزء مواد خوراكى هستند (مانند چاى و دارچين و زنجبيل و امثال آن).
به علاوه برگ‌هاى بسيارى از درختان خوراك مناسبى براى حيوانات است.
اما آنچه در آيات فوق آمده، هم خوراك انسان را شامل مى‌شود، هم خوراك حيوان را.
***
لذا، در آيه بعد كه آخرين آيه مورد بحث است، مى‌افزايد: «تا وسيله بهره‌گيرى شما و چارپايانتان باشد» «مَتاعاً لَكُمْ وَ لِانْعامِكُمْ».
«مَتاع» هر چيزى است كه انسان از آن متمتع و بهره‌مند مى‌شود.
***
نكته: