تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١١
گودالهاى زمين جاى گرفتند و خشكىها از زير آب سر بر آوردند، و روز به روز گستردهتر شدند تا به وضع فعلى در آمد (و اين مسأله بعد از آفرينش زمين و آسمان روى داد). «١»
***
بعد از گسترش زمين و آماده شدن براى زندگى و حيات، سخن از آب و گياه به ميان آورده مىفرمايد: «و از آن آب و چراگاههايش را خارج نمود» «أَخْرَجَ مِنْها ماءَها وَ مَرْعاها».
اين تعبير، نشان مىدهد: آب در لابلاى قشر نفوذ پذير زمين پنهان بود، سپس به صورت چشمهها و نهرها جارى شد، و حتى دريا و درياچهها را تشكيل داد.
«مَرْعى» اسم مكان است به معنى چراگاه «٢» و در اصل از «رعى» به معنى حفظ و مراقبت حيوان، خواه از طريق تغذيه يا جهات ديگر گرفته شده و لذا مراعات، به معنى محافظت، مراقبت و تدبير امور آمده است، و حديث معروف:
«كُلُّكُمْ راعٍ وَ كُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ» نيز اشاره به لزوم مراقبت مردم، از يكديگر است. «٣»
***
ولى، از آنجا كه عوامل مختلفى مىتوانست آرامش زمين را بر هم زند، از جمله: طوفانهاى عظيم و دائمى و ديگر جزر و مدهائى كه در پوسته زمين بر اثر جاذبه ماه و خورشيد به وقوع مىپيوندد، و همچنين لرزههائى كه بر اثر فشار مواد