و پس از پاك شدن و لايق لقاى محبوب گشتن، «من تو را به سوى پروردگارت هدايت كنم، تا از او بترسى و از اعمال خلاف بيگانه شوى» «وَ أَهْدِيَكَ إِلى‌ رَبِّكَ فَتَخْشى‌».
***
و از آنجا كه هر دعوتى بايد آميخته با دليل باشد در آيه بعد مى‌افزايد:
«موسى‌ به دنبال اين سخن، معجزه بزرگ را به او نشان داد» «فَأَراهُ الآيَةَ الْكُبْرى‌». «١»
اين معجزه، خواه معجزه تبديل شدن عصا به مار عظيم باشد، يا يد بيضا، و يا هر دو (بنابراين كه الف و لام در «الآيَةَ الْكُبْرى‌» اشاره به جنس باشد) هر چه بوده از معجزات بزرگ موسى‌ بوده است، كه در آغاز دعوتش بر آن تكيه كرده.
در اين آيات نكات جالبى است كه توجه به آن لازم است:
١- علت رفتن به سوى «فرعون» را طغيان «فرعون» ذكر مى‌كند، و اين نشان مى‌دهد كه: يكى از اهداف بزرگ انبيا هدايت طغيانگران يا مبارزه قاطع با آنها است.
٢- دعوت فرعون را با ملايم‌ترين و خيرخواهانه‌ترين تعبير دستور مى‌دهد مى‌فرمايد: به او بگو: آيا ميل دارى پاك و پاكيزه شوى؟ (البته پاكيزگى مطلق كه هم شامل پاكيزگى از شرك و كفر مى‌شود و هم از ظلم و فساد) شبيه تعبيرى كه در آيه ٤٤ سوره «طه» آمده است: فَقُولا لَهُ قَوْلًا لَيِّناً: «با او با ملايمت سخن بگوئيد».
٣- اين تعبير، اشاره لطيفى به اين حقيقت است كه: رسالت انبياء براى پاك‌سازى انسان‌ها و باز گرداندن طهارت فطرى نخستين به آنها است.
در ضمن، نمى‌گويد: من تو را پاك كنم، بلكه مى‌گويد: «پاكى را پذيرا شوى»!