ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٩٦ - فصل(٥٣) سخنان آن حضرت در حكمت و اندرز

پنج چيز را كه سوگند بخدا اگر چهارپايان خود را براى پيدا كردن آنها كوچ دهيد هر آينه آنها را لاغر خواهيد كرد پيش از آنكه مانند آنها را بيابيد:

(١) اميد نداشته باشد هيچ يك از شما جز بپروردگار خود.

(٢) و نترسد مگر از گناه خود.

(٣) و شرم نكند دانشمند هر گاه از چيزى كه نمى‌داند پرسش شود از اينكه بگويد: خدا ميداند (يعنى از پيش خود پاسخ ندهد.) (٤) و شرم نكند كسى اگر چيزى را نميداند از اينكه آن را بياموزد (زيرا اگر شرم از آموختن داشته باشد هميشه در نادانى باقى بماند).

(٥) و شكيبائى از ايمان مانند سر است از تن، و ايمان نيست براى كسى كه صبر و شكيبائى ندارد.

٦- و از سخنان آن حضرت ٧ است كه فرمود: هر گفتارى كه ذكر خدا در آن نباشد (و خدا در آن ياد نشود) آن گفتار لغو و بيهوده است، و هر خوشى كه انديشه در آن نباشد غفلت و فراموشى است، و هر نگاه كردنى كه پند و عبرت در آن نباشد سرگرمى بيهوده است.

٧- و گفتارش ٧: كسى كه خود را (بوسيله بندگى و اطاعت) بخرد و (بدان وسيله) خود را (از عذاب رستاخيز) آزاد كند مانند آن كس نيست كه خود را (بخواهش‌هاى نفسانى) بفروشد و خويش را هلاك سازد.

٨- و گفتارش ٧: هر كه پيشى گرفته شد (و ديگران از او جلو افتادند) او براى سايه آفتاب خورد، و هر كه پيشى گرفته شد او براى آب تشنگى كشد.

٩- و گفتارش ٧: ادب نيكو (و روش و خوى پسنديده) از حسب (و بزرگى و شرف فاميلى يا چيزهاى ديگر) جايگيرى كند (يعنى كسى كه ادبش نيكو است ولى حسب نيكوئى ندارد همان ادب نيك او جاى بى‌بهره‌گى او را از حسب خوب بگيرد).