ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٦٣ - فصل(٣٤) سخنان آن حضرت در مذمت مردم كوفه و سستى آنان در جنگ

ايشان باهتزاز درآيد، و مردمانى راستگو و شكيبا (ثابت قدم و بردبار در جنگ) بايشان برخورند، و (چنان باشند كه) نابود شدن آنان كه از ايشان بهلاكت رسند و كشته شوند و مردن مردگان ايشان در راه خدا، بر آنان نيفزايد جز كوشش در فرمانبردارى خدا و حرص بر ديدار خداوند (يعنى هر اندازه از آنان در راه خدا كشته شود كوشششان در جنگ بيشتر گردد، و تا چنين نشود اينان بسوى حق باز نگردند).

و بخدا سوگند ما با پيغمبر ٦ (در جنگها) بوديم كه پدران و فرزندان و برادرانمان و عموهايمان كشته مى‌شدند، و (كشته شدن آنان) براى ما نميافزود جز ايمان و تسليم (در برابر دستورات خدا و رسول او) و جز ثبات قدم در سوزش درد، و جرأت با پيكار با دشمن، و رفتن بتنهائى در برابر هم نبردان (جنگى) و (شيوه جنگيدن ما در آن زمان چنين بود كه) مردى از ما با ديگرى از دشمن مانند دو مرد جنگى (و جنگ آور) بيك ديگر حمله‌ور شده و بجان هم مى‌افتادند، و همديگر را ميربودند و در پيروزى از آن دشمن بود، پس چون خداوند ما را مردمانى شكيبا و راستگو ديد (و اين ثبات قدم و راستى را از ما مشاهده فرمود) دشمن ما را خوار و زبون، و پيروزى را بهره ما ساخت، و بجان خودم سوگند اگر كردار ما مانند رفتار شما بود (و اين گونه زبون و سست بوديم) دين پابرجا نميشد، و اسلام پيروز نميگشت، و بخدا سوگند (با اين وضع) از پستان آن (شتر دنيا بجاى شير خالص) خون تازه خواهيد دوشيد، پس آنچه ميگويم بخاطر بسپاريد.