ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٩٩ - فصل(٥٣) سخنان آن حضرت در حكمت و اندرز

٢٩- بدترين توشه براى روز رستاخيز ذخيره گرفتن و برداشتن ستم بندگان است (يعنى ستم كردن ببندگان بدترين چيزى است كه انسان بهمراه خود در قيامت ببرد).

٣٠- هر بهره كه (بانسان رسد و) شكر آن بجا آورده شود از ميان نخواهد رفت. و هر نعمتى كه سپاس آن نشود باقى نخواهد ماند.

٣١- روزگار دو روز است (يعنى دو حالت دارد) روزى بسود تو است، و روزى بزيانت، پس اگر بسود تو بود (و بر طبق دلخواهت پيش آمد) سرمست مشو، و اگر بزيانت بود بردبارى كن (كه بر اثر صبر نوبت ظفر آيد).

٣٢- چه بسيار عزيز و بزرگمنشى كه خوى (زشتش) او را خوار كند، و چه بسا مرد خوارى كه خوى (نيكو و پسنديده) وى او را بزرگوار و عزيز سازد.

٣٣- كسى كه تجربه در كارها ندارد (و آزموده نشده) گول خواهد خورد (و فريبش دهند) و كسى كه با حق (و حق پرستان) كشتى بگيرد بزمين خواهد خورد.

٣٤- اگر مرگ و اجل دانسته شود آرزو كوتاه گردد.

٣٥- سپاسگزارى زينت و آرايش توانگرى است، و بردبارى زينت گرفتارى و تنگدستى است.

٣٦- ارزش هر كس باندازه چيزى (و هنرى) است كه آن را نيكو ميداند (و بكار مى‌بندد).

٣٧- مردم فرزند كارهاى نيك خود هستند.

٣٨- انسان در زير زبان خود پنهان است (

).