ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٩٨ - فصل(٥٣) سخنان آن حضرت در حكمت و اندرز

٢٠- همه پاكدامنى در اين است كه انسان بآنچه روزى او شده خوشنود باشد.

٢١- كاملترين بخششها پايه‌گذارى بزرگواريها و پذيرفتن غرامتها (و تاوانها است).

٢٢- آشكارترين جوانمرديها وفادارى در دوستى و برادرى است چه در سختى و چه در فراخى (يعنى جوانمرد كسى است كه با رفيق خود در سختى و فراخى يكسان باشد و در هر دو حال آنچه وظيفه رفاقت و برادرى است انجام دهد).

٢٣- شخص تبهكار و نابكار كسى است كه اگر خشم كند (در حال خشم) مردم را عيب و سرزنش كند، و اگر خوشنود شود دروغ گويد، و اگر طمع كند بربايد.

٢٤- كسى كه در كارها عقل و خردش بيشتر نباشد، كشتن او در كارها بيشتر خواهد بود (يعنى بهر اندازه از عقل و خرد دور باشد بكشته شدن نزديك است).

٢٥- لغزش دوست خود را بر خود هموار كن براى روز حمله كردن دشمنت (يعنى با ديدن لغزشى از دوست خود او را از دست مده و آزرده خاطرش مكن و براى كمك دادن بتو در روز حمله دشمن او را براى خود نگهدار).

٢٦- اعتراف نيكو (بگناهان) گناهان را از ميان بردارد.

٢٧- تباه نشده است از مال تو آنچه (خرج كردنش موجب شود كه) تو را بيناى در كار خود كند و آنچه صلاح تو است بتو بنماياند.

٢٨- ميانه‌روى (در زندگى و لوازم آن) آسان‌تر از مشقت و رنج بردن (در تحصيل بيشتر براى زندگى بهتر) است، و خود دارى كردن نگهدارنده‌تر است انسانى را از برنج در آوردن و مشقت (در تحصيل روزى بيشترى).