ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٥٦ - فصل(٢٩) سخنان آن حضرت هنگام حركت به سوى شام

يافت، و (كسى كه) مانند من بعدالت و دادگسترى رفتار كند (پيدا نخواهند كرد) و گفتم: بخدا سوگند من بر ايشان فرمانروائى كنم و حق برترى مرا بشناسند نزد من محبوبتر است از اينكه اينان بر من فرمانروائى كنند و برترى و حق مرا نشناسند، پس دست خود را (براى بيعت) بازكردم و شما از گروه مسلمانان با من بيعت كرديد در صورتى كه در ميان شما مهاجر و انصار و پيروان نيكوكار بودند، پس من پيمان بيعت خود را و آنچه در اين دست دادن واجب بود از شما برگرفتم و آنچه از عهد و پيمان خداوند و سخت‌ترين پيمان و عهد پيمبران الهى بود از شما گرفتم كه با من وفادارى كنيد و دستور مرا بشنويد و پيروى كنيد و در باره من خير انديشى نموده در همراهى من با هر ستمكار و دشمنى يا با هر كه از دين بيرون رود بجنگيد، و شما همه اينها را پذيرفتيد پس من پيمان خدا و عهد او و ذمه خداوند و رسولش را در اين باره از شما گرفتم و شما آن را پذيرفتيد و خدا را بر شما گواه گرفتم، و برخى از خودتان را بر برخ ديگر گواه ساختم، آنگاه در ميان شما بكتاب خدا و سنت پيغمبرش ٦ بپاخاستم، (پس با اين همه اين احوال) شگفت از معاوية بن ابى سفيان كه با من در باره خلافت ستيزه ميكند و پيشوائى و امامت مرا ناديده گرفته انكار كند، و پندارد كه او سزاوارتر است بخلافت از من، و اين جرأت و دليرى است از او بساحت قدس خداوند و رسولش با اينكه هيچ گونه حقى و برهانى براى او در خلافت نيست، (زيرا) نه مهاجرين با او در خلافت بيعت كرده‌اند و نه انصار و نه مسلمانان سر تسليم در برابرش فرود آورده و آن را باو واگذار كرده‌اند، اى گروه مهاجر و انصار و هر كه سخن مرا ميشنود، آيا شما پيروى مرا بر خود واجب نساختيد؟ آيا شما از روى رغبت و ميل با من بيعت نكرديد؟ آيا من بر شما پيمان پذيرفتن سخن خود را نگرفتم؟ بيعت من‌