دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣٥ - ٢١ جندب بن عبد الله ازدى

جُندَب بن كعب بن عبد اللّه ازْدى غامدى كه گاه به جدّش نيز نسبت داده مى‌شود و جندب بن عبد اللّه ناميده مى‌شود، همان «جُندَبُ الخير (جُندبِ نيكوكار)» و يكى از چند جُندبِ قبيله ازْد است.

او از ياران پيامبر ٦ و امام على ٧ بود و در زمان خلافت عثمان و حكومت وليد بن عقبه بر كوفه، هنگامى كه ساحرى در حضور وليد و در مسجد كوفه به شعبده‌بازى و سِحر مشغول بود، ساحر را كشت و به زندان افتاد و به مدينه تبعيد شد.

او همچنين به همراه مالك اشتر و ديگر بزرگانى كه به ذكر معايب عثمان مى‌پرداختند، به شام تبعيد شد. جندب در همه جنگ‌هاى امير مؤمنان با ايشان بود.

٦٣٩٩. الإرشاد به نقل از جُندب بن عبد اللّه: در مدينه و پس از بيعت مردم با عثمان بر على بن ابى طالب ٧ وارد شدم و او را سر در گريبان و اندوهگين ديدم. به او گفتم: چرا