دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٧٩ - ٩٢ مقداد بن عمرو

پيامبر خدا در مسجد نبوى آشكارا بيان كرد.

برخى روايات، مقداد را مطيع‌ترين يار امام ٧ دانسته‌اند و او از معدود كسانى است كه بر پيكر مطهّر زهراىِ طاهره ٣ نماز گزارد.

مقداد با خلافت عثمان، مخالفت كرد و با سخنرانى شكوهمندى در مسجد مدينه، اين مخالفت را اعلام داشت و گفت: من از قريش در شگفتم! آنان مردى را وا نهاده‌اند كه كسى را از او داناتر و عادل‌تر نمى‌شناسم ... هان! به خدا سوگند، اگر ياورانى مى‌يافتم ....

او به سال ٣٣ هجرى و در هفتاد سالگى زندگى را بدرود گفت.

مقداد از آغاز، ثروتمند بود و وصيّت كرد كه ٣٦ هزار درهم از دارايى‌اش را به حسن و حسين ٨ بدهند. اين وصيّت، نشان دهنده محبّت او به اهل‌بيت و بزرگداشت و احترام او نسبت به ايشان است.

٦٦٦٦. الأمالى، طوسى به نقل از عبد الرحمن بن جُندَب، از پدرش: چون با عثمان بيعت شد، شنيدم كه مقداد بن اسوَد كِنْدى به عبد الرحمن بن عَوف مى‌گويد: اى عبد الرحمن! به خدا سوگند، نديدم كه با اهل بيت پيامبرى پس از او چنين كنند كه با اين خاندان كردند.

عبد الرحمن گفت: اى مقداد! چه ارتباطى با تو دارند؟