دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩ - ٤ ابو ذر غفارى

٣

ابو حَسّان بَكْرى‌

٦٣٣٠. وقعة صِفّين: [على ٧‌] ابو حَسّان بَكْرى را به استاندارى «العالى»[١] روانه كرد.

٤

ابو ذر غِفارى‌[٢]

جُندَب بن جُناده كه به كنيه‌اش مشهور است، صداى رساى حق، فرياد بلندِ فضيلت و عدالت، از صحابيان والا مقام و از پيش‌گامان ايمان و از استوارْ گامان صراط مستقيم بود. او پيش از اسلام، موحّد بود و از بت پرستى تَن زده بود. او از باديه به مكّه آمد و آيين حق را با همه وجود پذيرفت و آيات الهى را نيوشيد.

ابو ذر را چهارمين و يا پنجمين كسى دانسته‌اند كه اسلام را پذيرفته و اسلام‌جويى و حق‌خواهى و باور به آيين جديد را از آغازين روز، آشكارا اظهار كرده بود.

[١] استان عال يا عالى، منطقه‌اى در عراق و در غرب بغداد است كه چهار بخش دارد: انبار، بادورَيا، قَطْرَبُّل و مَسكِن( معجم البلدان: ج ١ ص ١٧٤).

[٢] در نام و نسب او اختلاف است و آنچه در متن آمده است، صحيح‌ترين و مشهورترين قول است و اساسا او به كنيه و لقبش مشهور است.