دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٧ - ١٠ ابوهيثم

يزيد بن معاويه داخل شد و معاويه به او گفت: اگر سرپرست برخى از كارهاى مردم شدى، رعايت اين شخص را بكن كه پدرش برادر من (يا دوست من و يا كلمه‌اى شبيه اين) بود، جز آن كه نظر من در جنگ با نظر او متفاوت بود.

١٠ ابوهَيثم‌

مالك بن تَيِّهان بن مالك كه به كُنيه‌اش (ابوهَيثم) مشهور است، جزو نخستين گروه انصار بود كه پيش از هجرت پيامبر ٦ در مكّه ايمان آوردند. او قبل از اسلام هم موحّد بود و از پرستش بت، تن مى‌زد.

ابوهيثم در تمام نبردهاى پيامبر خدا شركت داشت و از جمله كسانى است كه «حديث غدير» را روايت كرده‌اند.

او از پيش‌گامان شناخت حق پس از پيامبر خداست كه پس از ايشان در شناخت خلافت حق، پيشتاز شد و به ديگرسانى خلافت، تن نداد و در زمره دوازده نفرى بود كه در مسجد النبى، به دفاع از مولا ٧ در برابر دگرگونى مسير خلافت، فرياد اعتراض برآوردند.

چنين بود كه ابو هيثم، از آغاز شكل‌گيرى خلافت على ٧ با ايشان همراه شد و همراه با عمّار بن ياسر، مسئول بيعت گرفتن از مردم شد.