دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٥١ - ٧٥ عمرو بن محصن

٦٥٨٩. امام حسين ٧ در نامه‌اش به معاويه: آيا تو قاتل عمرو بن حَمِق، صحابى پيامبر خدا، نيستى؟ همان بنده شايسته كه عبادت، او را فرسوده و بدنش را لاغر و رنگش را زرد كرده بود؟ پس از آن كه به او امان دادى و چنان عهد و وثيقه‌هاى خدايى [و غليظى‌] به او دادى كه اگر به پرنده مى‌دادى، از قلّه كوه بر تو فرود مى‌آمد؟ و سپس با گستاخى بر پروردگارت و بى‌اعتنايى به آن همه عهد، او را كشتى؟

٧٥

عمرو بن مِحْصَن‌

عمرو بن مِحصَن بن حرثان اسدى، برادر عُكاشة بن مِحصَن، از اصحاب بزرگوار پيامبر خداست كه در جنگ احد، شركت داشته است. او در جنگ جمل، همراه على ٧ بود كه افزون بر حضور، صد هزار درهم نيز براى تجهيز سپاه مولا ٧ پرداخت. عمرو در جنگ صِفّين به شهادت رسيد و شهادت او بر على ٧ گران آمد و امام ٧ اندوه خود را به خاطر آن، ابراز كرد.

نجاشى، شاعر عراق، قصيده‌اى بلند در رثاى او سرود و قهرمانى او و ابعاد ارجمند شخصيت او را ستود.

٦٥٩٠. رجال، طوسى: كُنيه عمرو بن مِحصَن، ابو احَيحه بود، در صفّين به شهادت رسيد، و او همان است كه براى تجهيز سپاه امير مؤمنان در هنگام حركت به جمل، يكصد هزار درهم پرداخت.