دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩١ - ٦٧ عدى بن حاتم

فسادگستران است. عثمان به روزگار حاكميت معاويه درگذشت.

٦٥٤٣. امام على ٧ در نامه‌اش به عثمان بن حُنَيف انصارى كه كارگزارش در بصره بود و به او خبر رسيده بود كه وى به ميهمانى مردمى از بصره دعوت شده و او به آن جا رفته است: امّا بعد؛ اى پسر حنيف! به من خبر رسيده است كه فردى از جوانان بصره تو را به سفره‌اى خوانده و تو به آن جا شتافته‌اى، و خوردنى‌هاى رنگارنگ و نيكو برايت آماده و كاسه‌ها برايت آورده شده است.

گمان نمى‌كردم كه تو به ميهمانى كسانى بروى كه نيازمندشان رانده و بى‌نيازشان خوانده شده باشد. پس نيك بنگر كه از طعام اين دنيا چه مى‌خورى. هرچه را كه حرام و حلالش را نمى‌دانى، بيرون انداز و آنچه را كه يقين دارى حلال است، تناول كن.

بدان كه هر پيروى، پيشوايى دارد كه به او اقتدا مى‌كند و از نور علمش بهره مى‌گيرد. آگاه باش كه پيشواى شما از دنيايش به دو جامه فرسوده، و از خوراكش به دو گِرده نان، بسنده كرده است. بدانيد كه شما چنين نتوانيد كرد؛ امّا مرا با پارسايى و كوشيدن و خويشتندارى و درستى، يارى دهيد.

ر. ك: ج ٤ ص ٧ (سياست‌هاى ادارى).

ج ٥ ص ٧٧ (اشغال بصره).

ج ١٠ ص ٢٩٣ (غذاى على).

٦٧

عَدىّ بن حاتم‌

ابو طريف عَدىّ بن حاتم بن عبد اللّه طايى، فرزند سخاوتمند مشهور عرب، حاتم طايى، و از ياران پيامبر خداست.