دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩٣ - ٦٧ عدى بن حاتم

عَدى، رياست قبيله خود (طَى) را به عهده داشت و به سال هفتم هجرى به خدمت پيامبر رسيد و اسلام آورد. پيامبر ٦ او را گرامى داشت و به وى حرمت نهاد.

عدى، در دگرگونى‌هاى پس از پيامبر خدا، به ولايت على ٧ وفادار ماند و از حريم حق و ولايت، دفاع كرد.

او در نبردهاى على ٧ همراه وى بود و چون يكى از فرزندانش به معاويه پيوست، از آن فرزند، برائت جست. سخنان او در برابر فتنه‌آفرينان، نشانى از درك عميق او از وقايع و موضع على ٧ و نيز استوار گامى وى در صراط حق است، از جمله اين كلام ارجمند او كه: اى مردم! به خدا سوگند، اگر كس ديگرى جز على ٧ ما را به جنگ با نمازگزاران فرا مى‌خواند، پاسخ مثبت نمى‌داديم ....

او در صِفّين، از كسانى بود كه با توجّه به منطق استوارش از سوى على ٧ براى گفتگو با دشمنْ برگزيده شد. همچنين يكى از فرزندانش را در يكى از نبردها از دست داد و يك چشمش نيز نابينا گشت.