دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١ - ٤ ابو ذر غفارى

او در استوارگامى، راستگويى و صراحت لهجه بى‌بديل بود. پيامبر خدا، كلام جاودانه «آسمان بر كسى سايه نيفكند و زمين، كسى را بر پشت خود نگرفت كه راستگوتر از ابو ذر باشد» را به پاس اين ويژگى والاى او بيان فرمود.

ابو ذر از معدود كسانى است كه در هنگامه ديگرسانى‌هاى پس از پيامبر ٦، حريم حق را پاس داشت و جان خويش را سپر دفاع از جايگاه والاى ولايت على ٧ ساخت و از سه نفرى است كه هرگز از آن بزرگوار، جدا نشدند.

در والايى‌ها و فضليت‌هاى ابو ذر بايد از نماز گزاردن او بر پيكر مطهّر بانوى اسلام، حضرت زهرا ٣ نيز ياد كرد. او از معدود كسانى است كه در آن هنگامه آميخته به رنج و غم، بر پيكر فاطمه زهرا ٣ نماز خواندند.

خروش او عليه بيداد، شُهره تاريخ است. او اسراف، تبذير و بخشش‌هاى ناهنجار خليفه سوم را برنتابيد و عليه آنها خروشيد و تحريف‌هايى را كه مى‌خواستند براى پشتوانه‌سازى اين حاتم‌بخشى‌ها درست كنند، نيارست و بر خليفه و توجيه‌گرى كعب الأحبار، طعن زد و خليفه، او، اين فريادِ رساى عدالتخواهى را به شام كه ديارى تازه مسلمان و ناآشنا به فرهنگ اسلام بود تبعيد كرد.

معاويه نيز كه در شام، چونان شاهان مى‌زيست و اعمال قيصرگونه انجام مى‌داد