دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٤١ - ٨٦ محمد بن ابى بكر

على ٧ به جارچى خود، سعد، فرمان داد كه در ميان مردمْ ندا دهد: هان! با مالك بن كعب به سوى مصر، روانه شويد.

٨٦

محمّد بن ابى بكر

محمّد بن عبد اللّه بن عثمان يا همان محمّد بن ابى بكر بن ابى قحافه، به سال دهم هجرى در ذوالحُلَيفه به دنيا آمد. در آن هنگام، پيامبر خدا به همراه همه ياران خود، براى برگزارى آخرين حج، از مدينه آهنگ مكّه كرده بود.

مادر او اسماء بنت عُمَيس است كه ابتدا همسر جعفر بن ابى طالب بود و همراه او به حبشه هجرت كرد و پس از شهادت جعفر، با ابوبكر (خليفه اوّل)، ازدواج كرد و پس از مرگ ابوبكر، على ٧ او را به همسرى برگزيد و او با فرزندانش از جمله محمّد كه سه ساله بود به خانه مولا ٧ رفت.

بدين سان، محمّد در دامان على ٧ رشد كرد و در كنار حسن و حسين ٨ باليد و جانش با آگاهى‌هاى درست و عشق به اهل بيت : درآميخت.

على ٧ گاه با لطافت مى‌فرمود: «محمّد، پسر من از پشت ابوبكر است».