دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨٧ - ٤٨ شبث بن ربعى تميمى

او در جنگ جمل، پرچمدار بود و چون به شهادت رسيد، برادرش زيد بن صوحان، پرچم را به دست گرفت، و چون او هم به شهادت رسيد، صعصعه آن را گرفت. سيحان با برادرش زيد بن صوحان در يك قبر، دفن شدند.

٤٨

شَبَث بن رِبعى تَميمى‌

ابو عبد القُدّوس، شَبَث بن رِبْعى تميمى يَربوعى كوفى، از چهره‌هاى شگفت، مُتَلوّن و مرموز تاريخ اسلام است.

او مؤذّن سَجاح‌[١] بود. سپس مسلمان شد و در جريان شورش بر عثمان، نقش داشت.

او به هنگام خلافت امام على ٧ در ميان ياران ايشان قرار گرفت و در جنگ صِفّين، از فرماندهان لشكر امام على ٧ بود و به نمايندگى از سوى او با معاويه گفتگو كرد؛ امّا پس از جريان حَكميّت، به خوارج پيوست و فرمانده نظامى آنها گرديد و پس از مدّتى از خوارجْ جدا شد و دوباره به امام ٧ پيوست و در جنگ‌

[١] سجاح، زنى بود كه ادعاى پيامبرى كرد( المعارف، ابن قتيبه: ص ٤٠٥).