دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٥ - ١٣ اصبغ بن نباته

و دوباره حَكميّت و خروج را مطرح ساختند.

و اين گونه است وضعيت دولت‌هايى كه نشانه‌هاى به سرآمدن و از ميان رفتن در آنها آشكار مى‌شود. در اين دولت‌ها، افرادى مانند اشعث كه كارشان فساد در زمين است فرصت مى‌يابند. «سنّت الهى در پيشينيان [نيز] چنين بوده است و هرگز در سنّت الهى، دگرگونى‌اى نخواهى يافت».

١٣ اصبغ بن نُباته‌

اصبَغ بن نُباته تميمى حَنْظلى مُجاشِعى از ياران ويژه امير مؤمنان على ٧ و از چهره‌هاى برجسته ياران ايشان و از معتمدان آن حضرت است.

استوار گامى او در دوستى على ٧ مشهور است. او در متون كهن تاريخى به شيعه معروف و به عشق و دوستى على ٧ مشهور است. او از «شُرطة الخَميس (نيروهاى ويژه)» و از فرماندهان آنان است كه تا مرز مرگ و شهادت، با مولا ٧ پيمان بسته بودند.

اصبغ در جنگ‌هاى جمل و صِفّين، همراه مولا ٧ بود و از ياران باوفاى على ٧ به شمار مى‌رفت. اصبغ، عهد نامه على ٧ به مالك اشتر را نقل كرده كه مجموعه‌اى بزرگ و جاودان است.