دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٨٩ - ٩٤ ميثم تمار

٩٤

ميثم تمّار

ابوسالم، ميثم بن يحيى تَمّار اسدى، از ياران بزرگوار امير مؤمنان، امام حسن و امام حسين : است. امام على ٧ او را از زنى كه وى را به غلامى داشت، خريد و آزاد كرد. او در محضر باب علم پيامبر ٦ به جايگاه والايى از علم، دست يافت تا آن جا كه او را عالِم به «مرگ‌ها و حوادث» دانسته‌اند.

على ٧ او را از چگونگى شهادت و رنج كشيدنش در راه خدا، آگاه ساخته بود و او اين حقيقت را شكوهمند و تنبّه آفرين، در پيش روى قاتل جلّاد و ستم پيشه‌اش بازگفت و با صلابت تمام بر حتميت آن پيشگويى معجزه‌آسا تأكيد كرد.

استوارى او در راه حق و استقامتش در دفاع از ولايت، و زبان گويايش در اعلان حقايق، بارها و بارها در بيان امامان : و بيان و قلم عالمان، تبيين و گزارش شده است كه در ادامه، برخى از آن متون خواهد آمد.

عبيد اللّه بن زياد، چند روز قبل از شهادت امام حسين ٧ او را به شهادت رساند.

٦٦٧١. الإرشاد: ميثم تمّار، برده زنى از قبيله بنى اسد بود. امير مؤمنان، او را خريد و آزاد كرد و به او فرمود: «نامت چيست؟».

گفت: سالم.

فرمود: «پيامبر خدا به من خبر داده كه نامى كه پدر و مادر عَجَمت بر تو نهادند، ميثم بوده است».

گفت: خدا و پيامبرش و نيز تو اى امير مؤمنان راست گفتيد. به خدا سوگند، نام من همان است.