دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦١ - ٧ ابوقتاده انصارى

٧ ابوقَتاده انصارى‌

ابو قَتاده حارث بن ربعىّ بن بَلدَمه انصارى خَزرَجى كه به كُنيه خود، شُهره است، از ياران پيامبر خداست كه در جنگ احد و جنگ‌هاى پس از آن، شركت داشت. او از دليران سپاه پيامبر ٦ بود كه ايشان از وى به عنوان يكى از بهترين رزم‌آوران سپاهش ياد كرد.

ابو قَتاده، از ياران على ٧ [نيز] بود كه در تمام جنگ‌هاى ايشان شركت داشت. در جنگ جمل، با سُرايش حماسه‌اى، ايمان عميق و وفادارى والايش (به على ٧) را نشان داد و در جنگ نهروان، فرمانده پياده نظام بود.[١] على ٧ او را به حكومت مكّه گماشت.[٢] ابو قتاده به روزگار خلافت على ٧ زندگى را بدرود گفت.[٣]

٦٣٤٩. الاستيعاب: چون على ٧ به خلافت رسيد، خالد بن عاصى بن هشام بن مُغَيره‌

[١] در تاريخ بغداد: ج ١ ص ١٥٩ ش ١٠ آمده است:« او در نهروان و جنگ با خوارج، همراه على ٧ بود».

[٢] در تاريخ خليفة بن خيّاط: ص ١٥٢ والاستيعاب: ج ٣ ص ٣٦٣ ش ٢١٩٠ افزوده شده است:« سپس او را بركنار كرد».

[٣] بعضى منابع، فوت او را در سال ٥٤ هجرى و در هفتاد سالگى ذكر كرده‌اند همانطور كه در المستدرك على الصحيحين: ج ٣ ص ٥٤٧ ح ٦٠٣٣ والمعجم الكبير: ج ٣ ص ٢٤٠ ح ٣٢٧٤ آمده.