دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩٣ - ٣٥ ربيع بن خثيم

نامه نوشت و فرمان داد تا مردى را بر حكومت سيستان بگمارد و او را با چهارهزار نفر به آن‌جا گسيل دارد. ابن عبّاس، رِبعى بن كاس عنبرى را روانه كرد و حصين بن ابو حرّ عنبرى را نيز همراهش كرد.

پس چون وارد سيستان شد، حَسَكه با آنها درگير شد و آنها او را كشتند و رِبعى، شهرها [ى سيستان‌] را مهار كرد.

٣٥

ربيع بن خُثيم‌[١]

ابو يزيد، رَبيع بن خُثَيم ثَوْرى، از ياران عبد اللّه بن مسعود و به زهد، شُهره بود. او را يكى از هشت زاهد مشهور [صدر اسلام‌] به شمار آورده‌اند.

او در هنگام جنگ صِفّين، با گروهى از قاريان به محضر على ٧ آمد و گفت: در جنگ با معاويه ترديد دارم و تو و مسلمانان، از جنگ با مشركان، بى نياز نيستى. پس ما را به يكى از اين مرزها بگمار تا در آن جا بجنگيم.

امام على ٧ هم او را به فرماندهى گروهى از قاريان گماشت و آنها را به اطراف قزوين و رى، گسيل داشت.

[١] نام پدر ربيع را برخى« خُثَيم» و برخى ديگر، ضبط نموده‌اند؛ امّا نظر به كاربرد بيشتر ضبط اوّل و نيز توضيحات و تصريحات ابن حَجر در فتح البارى(: ج ٦ ص ٢٨٧) وتقريب التهذيب(: ص ٢٠٦ ش ١٨٨٨)، ما همان ضبط را برگزيديم.