دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٠٥ - ٩٧ هاشم بن عتبه

او در صِفّين و به هنگام نبرد با سپاه معاويه (به فرماندهى ذوالكلاع)، به شهادت رسيد و امام على ٧ شجاعت و بُرنادلى و استوارگامى و هوشمندى او را ستود.

٦٦٧٧. الاستيعاب به نقل از ابوعمر: هاشم بن عتبه كه به «مرقالْ» معروف است در فتح مكّه مسلمان شد و از نيكان برگزيده و قهرمانان كارآزموده و جسور بود. او يك چشمش را در جنگ يرموك از دست داد. سپس عمر، او را همراه سواران عراق از يرموك به سوى سعد [وقّاص‌] فرستاد و اين را به سعد نوشت. پس در قادسيه حاضر شد و امتحانى نيكو داد و در آن نبرد، كسى مانند او مبارزه نكرد و او موجب پيروزى مسلمانان شد.

او دلاورى از دلاورانِ شكست‌ناپذير، و فضيلت‌مندى نيكوكار بود و او بود كه جَلولا را فتح كرد. سعد [وقّاص‌] براى او پرچمى بست [و لشكرى جدا تشكيل داد] و او را به رويارويى با دشمن فرستاد و خداوند، جَلولا را برايش گشود و سعد [در آن نبرد]، حضور نداشت.

٦٦٧٨. المستدرك على الصحيحين به نقل از محمّد بن عمر: هاشم بن عتبه، يك چشم بود. چشمش در جنگ يرموك از حدقه بيرون آمده بود.