دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩٧ - ٣٦ رشيد هجرى

اى خداىِ پديد آورنده آسمان‌ها و زمين، [و اى‌] داناى نهان و آشكار! [به روز حساب،] تو خود در ميان بندگانت، درباره آنچه در آن اختلاف مى‌كرده‌اند، داورى مى‌كنى».

آن مرد گفت: گفتم تو چه مى‌گويى؟

گفت: چه بگويم؟ بازگشتشان به سوى خداست و حساب آنان نيز با هموست!

٣٦

رُشَيد هَجَرى‌

رُشَيد هَجَرى از فقيهان، محدّثان و عالمان بزرگ شيعى و از ياران بيدارْ دل و استوارْ گام على ٧ است. او را از ياران امام حسن ٧ و امام حسين ٧ نيز شمرده‌اند.

على ٧ رُشَيد را بزرگ مى‌داشت و به او «رُشَيد بلايا» مى‌گفت. نگاه نافذ او به فراسوى ظاهر دنيا راه يافته بود و از اين رو، او را عالم به حوادث گذشته و آينده دانسته‌اند. على ٧ روزى به رُشيد فرمود: «آن گاه كه فرزندْ خوانده بنى‌اميّه، در پىِ تو فرستد و دست‌ها و پاها و زبانت را قطع كند، چگونه شكيبايى خواهى كرد؟».

رُشيد پرسيد كه: آيا فرجام آن، بهشت است؟ و بدين سان، شكوه شكيبايى را رقم زد و استوار گامى در عشق على ٧ را بيان كرد و چون آن هنگامه رسيد و زياد