ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٧ - فصل(١) مدت امامت و عمر آن حضرت

ثابت گرديد. و (با اين بيان گوئيم:) رسول خدا ٦ كه تمامى مقامات هارون را بجز مقام نبوت براى امير المؤمنين ٧ قرار داد، (بنا بر اين براى على ٧) وزارت رسول خدا ٦، و استوارى پشت آن حضرت بوسيله يارى او، و برتريش بر ديگران ثابت گردد، زيرا كه اين گفتار همگى اين رتبه‌ها را در بر دارد، سپس خلافت (آن حضرت نيز با همين بيان ثابت گردد، اما) در (زمان) حيات (و زندگى رسول خدا) بصراحت كلام آن حضرت (كه در مقام جانشينى در زمان دوريش از مدينه و مدت توقفش در خارج آن شهر فرمود) و اما پس از (وفات آن حضرت و) سپرى شدن دوران نبوت (نيز جانشينى على ٧ از گفتار رسول خدا ٦ روشن شود، زيرا كه) باستثناء خصوص مقام نبوت و اينكه پس از من پيغمبرى نيست (ساير مقامات هارون كه از آن جمله جانشينى او پس از مرگ موسى ٧ بود، براى على ٧ ثابت گردد).

(اين بود قسمتى از دليلهاى روشن و صريحى كه دلالت بر امامت و خلافت على ٧ دارد) و مانند اينها برهانهاى بسيار ديگرى نيز هست كه ذكر آنها در اينجا كلام را بدرازا كشد، و ما در جاى ديگر از نوشته‌هاى خود در اين باره سخن را بآخر رسانده، و (بتفصيل بحث كرده‌ايم، و) آن را اثبات نموده‌ايم و الحمد للَّه.

[فصل (١) مدت امامت و عمر آن حضرت‌]

دوران امامت على ٧ پس از رسول خدا ٦ سى سال بود، كه بيست و چهار سال و شش ماه از اين مدت را آن حضرت نمى‌توانست دخالتى در كارها و احكام اسلام بنمايد و همواره در تقيه بود (و از اظهار نظر و بيان حقائق خوددارى فرموده، با آنها كه سر كار بودند) مدارا ميكرد. و پنج سال و شش ماه ديگر را (نيز كه خود بر سر كار آمد) گرفتار جنگ با منافقين بود: آنان كه بيعت‌شكنى‌