ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٠٦ - فصل(٥٥) يكى از آيات الهى در آن حضرت شجاعت شگفت انگيز او بود

بوسيله او افتتاح دعوت نميكرد (و پس از خديجه نخستين كسى كه رسول خدا ٦ نزد او دعوتش را آشكار كرد على ٧ بود) و او را امين بر اسرار خود كه دستور بنگهداريش كرد نميفرمود، و او را از ميان همه همسالانش در آن زمان براى اين كار اختيار نمى‌نمود، و تنها او را از ديگران مخصوص نميداشت، اينها همه ميرساند كه آن حضرت ٧ با خردساليش بحد كمال رسيده و بخداى تعالى و پيامبرش ٦ پيش از بلوغ عارف و آشنا بود و همين معناى گفتار خداى تعالى است كه در باره حضرت يحيى ٧ فرمايد: «و داديمش حكم را در كودكى» (سوره مريم آيه ١٢) زيرا حكمى روشنتر از شناسائى خدا نيست و آشكارتر از علم بنبوت رسول خدا ٦، و پديدارتر از توانائى بر استدلال نخواهد بود، و بهتر از اين نيست كه طرز انديشه و تفكر و راههاى بدست آوردن احكام خدا و رسيدن بحقائق پنهانى و ناديدنى را بداند، و بنا بر آنچه گفتيم ثابت شود كه خداى تعالى در باره أمير المؤمنين ٧ خرق عادت فرمود، و (او را) بوسيله نشانه روشنى خود با دو تن از پيمبرانش كه قرآن در باره نشانه‌هاى بزرگ آنان گويا است برابر نمود چنانچه شرحش گذشت.

[فصل (٥٥) يكى از آيات الهى در آن حضرت شجاعت شگفت انگيز او بود]

و از نشانه‌هاى خداى تعالى كه بر خلاف عادت در امير المؤمنين ٧ وجود داشت اين بود كه براى هيچ يك از دلاوران جنگجو، و شجاعان رزمجو ديده نشد آن سابقه كه در اين باره با گذشت زمان براى أمير المؤمنين ٧ پديدار شد، از اين گذشته در ميان جنگجويان كار آزموده كسى كه‌