ترجمه ارشاد شيخ مفيد - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٢٧ - فصل(٣٨) جنگ حنين

بنى هاشم، و آنان هشت تن بودند كه على ٧ نهمى ايشان بود، عباس بن عبد المطلب در سمت راست رسول خدا ٦، و فضل بن عباس در سمت چپ آن حضرت بود، ابو سفيان بن حارث زين استر حضرت را از پشت نگهداشته بود، و امير المؤمنين ٧ پيش روى او با شمشير (جنگ ميكرد) و نوفل بن حارث، و ربيعة بن حارث، و عبد اللَّه زبير، و عتبة و معتب دو پسران أبو لهب كه اينها بدور آن حضرت بودند، و بجز اين چند تن كه گفته شد همگى پشت بدشمن كرده گريختند، و در همين باره مالك بن عباده غافقى اشعارى سروده (كه ترجمه‌اش چنين است):

١- همراهى و يارى نكردند پيغمبر را در روز حنين جلو شمشيرها جز بنى هاشم.

٢- مردمان گريختند جز نه تن كه آنان بمردم فرياد ميزدند: بكجا ميرويد؟

٣- سپس دل بمرگ نهاده و بر آن ايستادگى كردند و بدين سبب زينت ما شدند نه عيب ما.

٤- و ايمن (بن ام ايمن) كه امين (برازهاى دين) بود شهيد شده در آنجا بماند، و بجاى خوشيهاى زود گذر اين دنيا، روشنى چشم آن سرا را بگرفت.

و عباس بن عبد المطلب (عموى رسول خدا ٦ در اين داستان (اين چند شعر را) گفته (كه ترجمه‌اش چنين است):

١- يارى كرديم ما در جنگ رسول خدا ٦ را كه نه تن بوديم، و هر آينه گريختند آنان كه از نزد رسول خدا ٦ گريختند و پراكنده شدند.

٢- و گفتار من بپسرم فضل هنگامى كه با شمشير بدشمن سخت ميگرفت: كه اى پسرك من ضربت ديگرى بزن تا دشمن (يا گريختگان از مسلمانان) باز گردند.