فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١١١ - دوم - احكام مربوط به استماع دعوى

بيّنه بايد قسم هم بخورد.

٩٢- اگر مدَّعى‌ بگويد اين ميوه، ميوه درخت من است، يا اين گوساله بچه گاو من است، يا اين برّه، برّه گوسفند من است و ... دعوى‌ مسموع نيست به بيانى كه گذشت، و گواهى گواهان نيز در اين موارد صحيح نمى‌باشد.

٩٣- اگر إقرار كند و بگويد اين ميوه درخت شما است، و بعد بگويد؛ ولى من آن را خريده‌ام اين انكار بعد از إقرار نيست و اين إقرار و دعواى مذكور مسموع نمى‌باشد.

٩٤- اگر مدَّعى‌ بگويد اين طناب ريسمان شده از پنبه من است يا اين آرد از گندم من است، اين دعوى‌ صحيح و مسموع است، چون ظهور دارد، زيرا ريسمان شده و آرد شده نفس حقيقت پنبه و گندم است و فقط اوصاف تغيير كرده، ولى مثالهاى بالا يعنى گوسفند و بره و ... دو حقيقت مى‌باشند؛ پس- بطورى كه سابقاً بيان شد- اگر مدَّعى‌ كه إقرار نموده اين آرد از گندم من است، چنانچه انكار نمايد اين انكار بعد از إقرار است و مسموع نمى‌باشد.