فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٦٦ - نزاع مربوط به نسب

نزاع مربوط به نسب‌

٢٨٣- يك بچه در مذهب جعفريه عليه السلام يعنى مذهب اهلبيت عليهم السلام به دو پدر و بيشتر ملحق نمى‌شود بلكه يك بچه يك پدر دارد و اگر فراش منفرد يا بطور شبهه باشد بچه ملحق به آن پدر مى‌شود؛ و چنانچه دو مرد زنى را در طهر واحد كه نسب به آن ملحق مى‌شود وطى كنند و هيچكدام هم زنا نباشد مثلًا يكى همسر خود او بود و ديگرى هم مشتبهةً وطى كرده باشد يا هر دو وطى به شبهه كرده باشند، يا دو نفر زنى را از روى بى اطّلاعى عقد فاسد نموده باشند، و اين زن حامله شود در فرضى كه معلوم نباشد آن بچه مال كدام يك است، در تمام اين صور اگر هيچكدام بينه نداشته باشند يا هر دو بينه دارند و با هم معارضند، بايد بين آن دو نفر قرعه زده شود به نام هر كه اصابت نمود بچه مال او مى‌شود؛ و اگر تنها يكى بينه داشته باشد، بچه به او ملحق مى‌شود؛ لكن اقامه بينه با فرض تحقق وطى از هركدام در يك طهر بسيار مشكل است.

٢٨٤- اگر كسى دعواى بلامعارض راجع به بچه مجهول النسب نمايد و بگويد كه اين بچه مال من است بچه به او ملحق مى‌باشد؛ و اگر دو نفر يا زيادتر مدَّعى‌ باشند آن بچه مجهول النسب فرزند من است در اين فرض هركدام بيّنه اقامه نمايد بچه ملحق به او مى‌باشد و در صورت نبود بينه و نيز در صورت تعارض بينه، قرعه زده مى‌شود و قرعه به‌