فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٢٥ - چهارم - حد قذف

لواط داشته باشد در اسلام احترامى ندارد و به همين جهت قذف او نه حدّ دارد و نه تعزير، و اگر تظاهر به اين فسق و فجورها نداشته باشد قذفش موجب حدّ است، و اگر تنها به يكى از اين دو گناه تظاهر دارد و به ديگرى تظاهر ندارد قذفش به آنچه در آن تظاهر دارد حدّ ندارد و به آنچه تظاهر ندارد بنابر اقوى حدّ دارد، و اگر به اين دو گناه تظاهر ندارد؛ لكن به گناهان ديگرى تظاهر دارد قذف او موجب حدّ است.

سوم- راههاى اثبات قذف:

١١١- قذف به إقرار خود قاذف، يا شهادت دو مرد عادل ثابت مى‌شود و شهادت زنان نه به تنهايى و نه به انضمام مردان موجب اثبات قذف نمى‌شود، و بنابر احتياط إقرار بايد در دو نوبت باشد، يعنى قاذف دو نوبت، بگويد: من فلانى را به فلان عمل قذف نموده‌ام.

١١٢- احكام مربوط به اثبات قذف به توسط إقرار و شهادت همان احكامى است كه در «مشتركات مربوط به بخشهاى رفتار حكومتى ولىّ‌امر» همين جلد صفحه ٦٦ و ٦٧، فقرات (٢٧، ٢٨ و ٢٩) بيان شده‌اند.

چهارم- حدّ قذف:

١١٣- حدّ قذف هشتاد تازيانه است، چه قاذف مرد باشد يا زن و بايد تازيانه را از روى لباس‌هاى متعارفى كه قاذف بر تن دارد با ضربه متوسط بر تمام بدن او به جز سر و صورت و آلت تناسلى وارد آورند و نبايد ضربه تازيانه به شدت تازيانه حدّ زنا برسد و يا او را برهنه كنند و يا از روى لباس‌هاى غير متعارف كه ضربه‌هاى شلاق را خنثى يا كاهش مى‌دهد حدّ بزنند و بنابر قولى بايد قاذف را به اهل شهر و محلى كه در آن است معرفى كنند تا پس از اين كسى شهادت او را در هيچ موردى نپذيرد.

١١٤- اگر بخاطر تكرار قذف، حد نيز تكرار شود، احتياط آن است كه قاذف را بعد از حدّ چهارم اعدام كنند، و اگر يك بار صريحاً قذف كرده و حدّش را خورده باشد و