فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٩٦ - ديه فك

حكم خالى از وجه نيست.

١٤٢- اگر كسى دندان شخصى را بكند و دوباره در جاى آن دندان برويد، ديه گرفته شده برنمى‌گردد.

ديه گردن:

١٤٣- اگر كسى در جنايتى گردن ديگرى را بطورى بشكند كه به يك طرف خميده شود، يا بدون شكسته شدن خميده شود، يا جنايت او سبب گردد كه مجنى عليه نتواند غذا را فرو برد و او به گونه ديگر تغذيه شود و زنده بماند، بايد ديه كامله بدهد، هرچند بعضى در دو صورت اخير قائل به حكومت شده‌اند و اين قول هم بعيد نيست.

١٤٤- اگر خميدگى گردن و بسته شدن گلو برطرف شود ديه‌اى بر جانى نيست و تنها بايد ارش بپردازد، و همچنين اگر طورى بهبودى يابد كه بتواند به زحمت لقمه را فرو برد و به زحمت گردن خود را به طرف راست و چپ بچرخاند جانى بايد ارش بپردازد.

ديه فك:

١٤٥- دو استخوانى كه از زير گوش چپ و راست شروع شده و در چانه به يكديگر متصل گشته و محل رويش دندان‌هاى پايين هستند را، فك پايين مى‌گويند و هر دو با هم يك ديه كامله و هر يك نصف ديه دارند، بنابر اين اگر هر دو فك دندان نداشته و با هم در جنايتى از ريشه بيرون بيايند جانى بايد يك ديه كامله بدهد و اگر قسمتى از هر دو يا قسمتى از يكى قطع گردد، بايد مساحت مقدار قطع شده را با همه استخوان فك بسنجند و به ميزان آن ديه پرداخت گردد، و اگر يك فك از ريشه با قسمتى از ديگرى قطع گردد، جانى بايد نصف ديه را به علاوه ديه به حساب مساحت قسمت آسيب ديده از فك ديگر را بپردازد، و اگر همراه آنها دندان يا دندان‌هايى باشد كه كنده شدند، ديه آنها هم جداگانه حساب مى‌شود و با ديه فك تداخل نمى‌نمايند.

١٤٦- آنچه گفتيم در جايى است كه استخوان فك بدون دندان كنده شود مثل‌