فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٩٥ - ديه دندان

باشد جانى ديه‌اى بدهكار نمى‌شود هرچند كه ظالم و گنهكار است و حاكم بايد بدين خاطر تعزيرش كند.

١٣٧- رنگ دندان اگر اصلى باشد نه توسط عيب و عارضى، چه سفيد باشد يا سياه يا زرد سبب تفاوت در مقدار ديه نمى‌گردد؛ اما اگر به خاطر جنايتى قبلًا تغيير رنگ داده- مثلًا سياه شده باشد- و در جنايت بعدى بيفتد، بنابر اقوى ديه‌اش دو ثلث ديه سالم آن است، و اگر دندانى كه در گذشته به علت عارضه‌اى سياه شده، در جنايتى بيفتد، بنابر احتياط ديه‌اش ثلث ديه سالم آن است؛ و اين حكم خالى از قرب نيست و دندانى كه در جنايت لق يا كج شده، تا مادامى كه نيفتد بنابر اقوى در آن حكومت است و بايد جانى ارش بدهد.

١٣٨- شكستن سر دندانى كه تازه از لثه بيرون آمده و اصل آن هنوز درون لثه است، ديه ندارد بلكه در آن حكومت است و جانى بايد ارش بدهد چه جانى دو نفر باشد يا يك نفر، آن را در يك يا دو نوبت بشكند.

١٣٩- ديه دندان كودكى كه نوكش تازه از لثه بيرون آمده و اصل آن مدفون در لثه است نظير ديه دندانى است كه كنده باشد، و اگر شخصى آن را بشكند و شخصى ديگر آن را از ريشه درآورد ديه دومى به حكومت است چه اينكه جانى دو نفر باشند يا يك نفر در دو نوبت.

١٤٠- كودكى كه هنوز دندان اصليش در نيامده اگر كسى دندان شيرى او را بشكند بايد تا مدتى كه عادتاً دندان اصلى كودك در آن مدت مى‌رويد صبر كنند كه اگر دندان اصليش روييد، بنابر مشهور جانى ارش مى‌پردازد، ولى بعيد نيست ديه هر دندانى يك شتر باشد و اگر نروييد ديه‌اش مانند دندان افراد بالغ است.

١٤١- اگر جانى دندان كسى را از ريشه درآورد و دوباره در جايش قرار دهد و قرار هم بگيرد و مثل سابقش شود، در كندن آن ديه كامله است، حال اگر در جايش دندانى بكارد و مانند دندان اصلى زنده و داراى روح شود آنگاه در جنايتى همان دندان كنده شود، احتياط آن است كه جانى ديه كامله را كه ديه دندان اصلى است بپردازد، بلكه اين‌